دلم براتون خیلی تنگ شده اما خوب نمیشه دیدتون فاصله من با شما خیلی نیست ۱۰ قدم،یه انگشت یه بند انگشت.خلاصه فرق منو شما اینه که فاصله ی بین همه خالیه ی اما ما پر،فقط به اندازه ی یه ادم.یه چیزی به بزرگی یه دریا،به وسعت یه دشت،به سنگینی یه صخره،به ابهت یه سایه، یه سایه نفرین ،به تواضع یه عصیان ، به اندازه ی یه دل.با وجود دلتنگی بسیار همین قاعده مانع تجدید دیدار شده البته برای ابنائ بشر قانون شکنی نیز همریف با اجرای قانونه همانطور که من امروز می نویسم اما نه به پیروی از تالیفات اقای گیوی  مینویسم اما نه به شهادت توماس ولف برای فراموش کردن بلکه برای به یاد اوردن .بین ندانستن و نفهمیدن تفاوت بسیاریست همانطور که بین فکر کردن واندیشیدن ، ارایش دادن وپیرایش دادن و  حتی شرطی شدن واهلی شدن.شرطی شدن !چه عادت زشتی،شاید نوع ساده ترش همان عادی شدن باشد ،شقایق دریایی شدن باشد،می بخشید که اندیشه ام احساسش را نادرست توصیف میکند ومن نیز از نادانی وتهی دستی هم در علم شرم دارم اما همانطور که سهراب زیبایی لاله را به شبدر میبخشد وترجیح میدهد نگهداری کرکس را به قناری دیگر اسناد صفات یک ماهی به انسان که استبعادی ندارد نمی دانم چرا قد اندیشتان را کمی خم نمیکنید تا به اندیشه ی ما برسد انوقت خواهید دید که عالم ما زیبا تر است،پارادوکس ندارد،تجرید ندارد،قتل و غارت ندارد، خود خواهی وخود حق انگاری ندارد،استعمار واستبداد ندارد،برزخ ودوزخ ندارد،افترا واحتکار ندارد،تبعیض وتبعید ندارد،تجاوز وتجاهل ندارد،استرعاب واستخفا ندارد،عشوه ورشوه ندارد،دموکراسی نمیخواهد،دموکرات ندارد،اعلامیه ی جهانی حقوق بشر نمیطلبد،مصلح نمیطلبد،شعار نمیدهد ،لاف نمیزند،نمیکشد، نمیدرد نمیزند ،نمیسوزد ،نمیهراسد، نمیگدازد ، گاندی نمیخواهد ،نصر الله نمی افریند، خمینی احتیاج ندارد،  یهود و مسیح زرتشت وبودا نمیشناسد، مارکس وهگل وانگلس وفروید واستخانف نمیزاید،دوستم ناتو نمیزند، همسایه ام تجاوز نمیکند، همکارم نمیدزدد ،مافوقم رشوه نمیگیرد، پدرم مرا وسیله ای برای افتخارش نمیداند، معلمم مدام فریاد نمیکشد ما بی ریشه ایم انگاه در کتابش بنویسد من اینجا ریشه در خاکم... دوست داشتنمان ریا نیست ،بغضمان کینه نیست، تداوم  تماسمان موجب ابتذال نیست نوسانات دوری ونزدیکیمان پیامدش تضعیف عشق نیست، گریمان از سر از و طمع نیست، معنی نگاهمان فخر ومباهات نیست، بوی حرفهایمان طعنه .عداوت نیست ،رنگ کارهایمان از سر کینه وحسادت نیست، سنگینی سکوتمان از سر سنگینی وملامت نیست .اینجا نیزحافظ ظاهر میشود بر گوته ،ان ندا ظاهر میشود بر شاهزاده بلخی، همانطور که جبرئیل نمایان میشود بر محمد. اینجا نیز اوپانیشاد مهراوه را، ایمان را، هنر را ،حال واینده وگذشته را ومهراوه را قربانی مهراوه خواهد کرد، اینجا نیز ویر ژیل دست شریعتی را خواهد گرفت ،مراد بر مرید باقی خواهد ماند، وبئاتریس نیز بر دانته ظاهر خواهد شد و..